nov.19

Mama Margriet #5 – Engelen in het aquarium

En dan ben je ‘ineens’ twee jaar mama. Vorige week vierde we dat Senna een heuse peuter is geworden. Met alles erop en eraan. Ze laat goed weten wat ze wel en niet wil, nadat ze de kat uit de boom heeft gestaard. En vertelt al helder waar ze over gedroomd heeft en hoe haar dag was.

Ze helpt ook graag een handje mee. Toen ik de kast onder de trap aan het uitmesten was, wilde ze alle mutsen uitproberen en vervolgens dansen op sublime FM. En daar stonden we dan dansend met allebei een gekke muts op. Af en toe bedacht zij een ‘move’ en dan ik weer. Heerlijk hoe ik mezelf in het moment kan verliezen met en door dit mooie meisje.

Gister vroeg ik haar “waar zijn de engelen?” Naar buitenkijkend zei ze “Daa bove de wolke”. Daar had ik het nog niet met haar over gehad. Ze zaten trouwens ook in het aquarium bij de vissen. En wie weet klopt het ook nog. Ik pakte haar handje en zei “mama is zoooo blij met jou, dankjewel dat ik jouw mama mag zijn in dit leven”. Ze boog naar voren en kuste zachtjes mijn hand. En wilde toen ook mijn andere hand vasthouden. Daar zaten we even, te genieten van het bijzondere contact dat we hebben. Dwars door de tijd heen.

Nu de kast weer toegankelijk is voor peuters maakt ze er direct gebruik van. Dat zag ik net toen ik onze jassen pakten. Een prachtige toren van wc-rollen staarde me aan. Ik lachte hard en werd overspoeld door dankbaarheid.

Mama Margriet