jun.15

Mama Margriet #1 – Afgesproken

Ik beken. Dit zijn mijn voeten. Mijn voeten nu in de metro naar het CS. Voeten die hier niet mogen zijn. Ik rende door rood. Tot 2x aan toe! Het ging net goed.

Het overviel me dat de metro er toch ineens was. Dat is een slecht excuus. Dat weet ik. Dat ik mama ben van zevenmaandig prachtig meisje, dat weet ik ook.

Direct na mij, rende er nog een vrouw naar binnen. Ook het slachtoffer van haast en onbezonnenheid. We raakten in gesprek. “Ik ging door rood” Zij: “was jij dat?” “Ja, ik ging vlak langs de tram” “Ik er vlak na maar wel door rood over het zebrapad” ” dit moeten we niet meer doen” “Goed dan spreken we dat nu af”. Een heerlijk gesprek over het moederschap en ‘even’ bewuste genietmomentjes creëren volgde.

“Geen tijd voor fotoalbums maken maar wel samen een boek lezen in bed. En dan net ‘even’ langer doorlezen omdat het zo spannend is” vertelde ze met stralende ogen. “Mijn favoriete moment is” zei ik “wanneer ik haar ’s nachts gevoed heb en we in het donker ‘even’ nazitten op de stoel. Mijn hoofd leunend op haar warme bolletje en zachtjes denkend ‘de tijd staat even stil. Ik ben jouw mama en ik houd zoveel van jou’. Dat denk ik, want ’s nacht praten we niet.”

Tijd om uit te stappen. “En we gaan nooit meer ‘even’ door rood” zegt ze snel. “Afgesproken!” roep ik haar na met een grote glimlach.

Mama Margriet
Deel dit bericht:
  • facebook
  • twitter
  • gplus