sep.05

Mama Margriet #2 – Onvoorwaardelijk

Waarom is van jezelf houden toch zo lastig?

Het geduld, de zachtheid en de liefde stromen onbeperkt en in een rechtstreekse lijn naar mijn mooie dochtertje. Ook als ik al tijden in het donker aan haar bedje sta (in een te ongemakkelijke houding) en zij weigert haar armpjes (voorzien van steeds meer heerlijk babyvet!!) stil te leggen om zo in slaap te kunnen vallen. Ik ben er van overtuigd dat dat voor altijd zo zal zijn, mijn liefde voor haar. Welke gekke dingen ze ook gaat uitspoken en hoeveel fouten ze ook mag maken.

Maar mezelf wat bewegingsruimte en mededogen geven in het leven? Dat blijft, hoe bewust ik me ook word, verdraaid ingewikkeld. Ik vind mezelf leuk en grappig. Dat zeker wel. En toch fantaseer hoe het zou zijn als ik net zo onvoorwaardelijk naar mezelf kan kijken als ik naar Senna kijk… Blijkbaar heb ik die compassie in me, anders kon ik het niet geven. Deze voor mij geruststellende gedachte kwam net binnen vliegen, toen Senna zich met een zuchtje overgaf aan de slaap.

Mama Margriet
Deel dit bericht:
  • facebook
  • twitter
  • gplus